به حكومت رسيده‌ها و پيوستگان ايشان نيست . امّاآن عدّه از صحابه و تابعين كه به ناچار از حكومت و قدرت به دور مانده و تضعيف شده‌اند ، مورد توجّه اين دانشمندان نيستند ، زيرا از صاحبان زور و زر پيروى نكرده و با ايشان سازگار نبوده‌اند . در اينجا بار ديگر خدا را شاهد مىگيرم كه آنچه مرا به مطالعه و تحقيق در زندگى صحابهء پيامبر ( ص ) وامىدارد اين است كه از آغاز كودكى نسبت به شناخت اسلام ، زندگى رسول خدا ( ص ) و يارانش علاقه‌مند بودم و بيشتر عمرم را در اين راه گذراندم ، آنگاه نتيجهء تحقيقاتم را به خاطر آسان ساختن راه و حركت به سوى شناسايى رويدادهاى آن دوران ، منتشر ساختم و بدان اميد نشسته‌ام كه پژوهشگران اين كار را دنبال كنند و اين بررسىها را محكم‌تر و دقيق‌تر سازند ؛ من به خوانندگان اين كتاب اطمينان مىدهم كه در دوستى و وفاداريم نسبت به ياران پيامبر ( ص ) ، كمتر از كسانى كه تظاهر مىكنند نيستم ، مگر آن عدّه از صحابه كه از نظر تاريخ نفاق و دورويى آنها در برابر اسلام ثابت شده باشد ، و باز با اين تفاوت كه من بين بزرگداشت و پرستش آنان ، فرق مىگذارم و مىبينم كه اين دانشمندان ، بزرگداشت صحابه را تا سرحدّ تقديس و ستايش پيش برده و برخى از آنان - پناه بر خدا - ناخودآگاه ، پيشينيان شايسته را پرستش مىكنند . از خدا مىخواهم كه خداوند ما ، آنان و تمام مسلمانان را از اين اشتباه نگه دارد . برخى از اينان چنين مىپندارند كه هر كسى پيامبر ( ص ) را ديده و به هنگام ملاقات ولو يك لحظه مسلمان باشد « 1 » وى جزء صحابه است و صحابى به عقيدهء آنها همچون فرشته است كه در طبيعت او تمايلات بد از بين رفته ، و لذا غير از اين را بشنوند ناراحت مىشوند و چندان خوش‌شان نمىآيد و به‌خاطر اين طرز تفكّر به دردسرهاى زيادى افتاده‌اند كه فعلًا جاى بحث از آنها نيست . در پايان اميدوارم باريك‌بينان و نكته‌سنجان اين جمله را كه در مقدّمهء چاپ اوّل نوشته‌ام بخوانند :

--> ( 1 ) . رجوع شود به كتاب الاصابة ( ج 1 ، ص 10 ) الفصل الاول فى تعريف الصحابى .